 |
|
We ontvingen
5403239
paginabezoeken sinds 12 januari 2003 |
|
|
|
| |
 |
|
Marja Ruijterman: Chocolade meditatie
|
|  |
|
|
Marja Ruijterman: “Gewoon uit vriendschap”
|
| |
|
| Posted by hans_rietveld on Donderdag 19 juli @ 15:54:29 GMT+1 (1286 reads) |
|
|
|
|
Zo’n dertig jaar geleden gingen mijn ouders op vakantie naar Italië. In de trein
ontmoetten ze een aardig echtpaar waar ze de rest van de vakantie mee optrokken.
Ze hadden mooie gesprekken samen en hebben veel gelachen. Het klikte.
Zo’n twee weken later zaten mijn moeder en de man aan de borrel. Opeens zegt de
man: “Weet je waar ik nu zo’n hekel aan heb?... Aan Joden”. Hij begon een tirade
over de Joden die volgens hem niet deugden.
Mijn moeder bleef kalm en zei: “Stel nou je leert iemand kennen en je mag die
persoon heel graag en dan blijkt die persoon Joods te zijn… wat zou je doen?”
“Oh, dat zou meteen het einde zijn van de vriendschap, want Joden zijn niet te
vertrouwen” |
|
|
|
|
|
Marja Ruijterman: Gods regels.
|
| |
|
| Posted by Hans_Rietveld on Woensdag 01 maart @ 23:00:00 GMT+1 (803 reads) |
|
|
|
|
|
Jaren
geleden ontmoette ik de moeder van een vriendinnetje van de lagere school.
Het klikte
en we dronken af en toe koffie met elkaar. Ze was christen en we hadden
prachtige gesprekken. We begrepen elkaar en gingen dieper en dieper.
Tot ze me
op een dag tijdens het eten van haar koekje streng aankeek en zei: “Marja, jij
bent van de duivel!” Ik verslikte me in mijn koffie en keek haar ongelovig aan.
Ik dacht dat ze een grapje maakte… maar nee… Weg was de goede sfeer en ze rukte
me mijn koffie uit de handen. “Ja, want jij gelooft niet dat Jezus de
enige weg is.”
Dit was
het eind van onze gesprekken. De koek was op.
En dan de
prachtige gesprekken die ik had met een vrouw die Krishna aanbad. We hadden
zoveel gemeen en we zweefden samen op golven van spiritualiteit tot ze
plotseling, met haar vinger dreigend naar me uitgestoken, zei: “Je moet
Krishna als God zien, anders klopt er niets van je spiritualiteit!” |
|
|
|
|
|
Marja Ruijterman: Ik weet het niet!
|
| |
|
| Posted by Hans_Rietveld on Woensdag 25 januari @ 19:46:16 GMT+1 (672 reads) |
|
|
|
|
Mijn vader kreeg ooit een
baan als meubelstoffeerder bij Fokker aangeboden. Hij verdiende het minimumloon
en deze baan was een geweldige kans. Op het moment dat hij zich realiseerde dat
hij ook stoelen van gevechtsvliegtuigen moest stofferen, haakte hij af.
Mijn
ouders waren van het gebroken geweertje (voor de jongeren onder ons: een speldje
dat aangaf dat je pacifist was).
|
|
|
|
|
|
Marja Ruijterman: Spelen met energie.
|
| |
|
| Posted by Hans_Rietveld on Donderdag 15 december @ 13:15:17 GMT+1 (966 reads) |
|
|
|
|
Van de
week hoorde ik dat het veel voorkomt: een dame woont voor het eerst in het
ouderencentrum. Ze is kwiek en zelfstandig. Na een maand is ze gedwee en
doet niets meer uit zichzelf. Alle energie is uit haar weg. Zo werkt dat.
We hebben
twee kittens. Reza hebben we al zes maanden. Hij is vlug en speels. Gigi
kwam een paar maanden later. Hij is nog vlugger en nog speelser en Reza
trekt zich terug . In het begin speelden ze nog samen. Dat is nu nog maar af
en toe. Als je Reza een balletje toegooit is Gigi er als de kippen bij. Dan
zie je Reza denken: “laat maar” en hij loopt weg. |
|
|
|
|
|
Marja Ruijterman: Voelen wat er te voelen is.
|
| |
|
| Posted by Hans_Rietveld on Woensdag 17 augustus @ 17:02:12 GMT+1 (1385 reads) |
|
|
|
|
“Hoe is het met je?” Soms verwachten mensen geen antwoord. Ik ken iemand die vraagt heel snel: “Gaat ’t goed?” en voor ik kan antwoorden vertelt ze al weer iets anders. Het gaat zo snel, dat ik het bijna niet hoor. “Wat vroeg je nou net?” vraag ik en dan weet ze het niet meer. Het is een gewoonte.
Op dit moment vraag ik aan mezelf: Hoe voel ik me nu eigenlijk? Terwijl ik dit schrijf stop ik even om te voelen, wat ik voel.
Als vanzelf haal ik diep adem. Voel eigenlijk niets bijzonders. Ja, wat tintelen van mijn wangen en mijn vingers. Wat heerlijk, stilte… weldadig gevoel. Mijn ademhaling gaat dieper.
Doordat ik voel wat ik voel, denk ik niet. Het leven staat stil.
|
|
|
|
|
|
Marja Ruijterman: Zielen die wachten om herontdekt te worden.
|
| |
|
| Posted by Hans_Rietveld on Dinsdag 26 april @ 13:20:20 GMT+1 (1416 reads) |
|
|
|
|
|
Een van de dingen die ik heb geleerd is: hoe ik kan kijken naar de ziel. Voorbij alle uiterlijke kenmerken. Het is helemaal niet moeilijk en niets mysterieus. Ik weet dat we allemaal zielen zijn en daar kan ik vanuit gaan en op vertrouwen. De ziel is het mooiste in ons. Onbevangen, onbezoedeld, schoon, heeft overzicht en is liefde. Daarom heen zitten vlees en hersens en vel en een hoop opgelopen pijn.
De ziel is er altijd. De ziel is de toeschouwer in ons. Identificeren we ons met de toeschouwer of met dat wat er om heen zit?
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
